VICTOR J ZAMMIT
A Lawyer Presents the Case for the Afterlife
.

.

The Book

<< Previous Chapter : Book Index: Next Chapter>>

25. De kortzichtige sceptici antwoord geven

‘We moeten niet gaan voor volledig scepticisme, maar voor verschillen in waarschijnlijkheid’.
Professor Bertrand Russell

In mijn omgang met mensen ben ik verschillende groepen tegengekomen—van mensen die het leven na de dood direct aan kunnen nemen tot anderen die sceptisch zijn. Ik heb vijfentwintig jaar ervaring in omgang met “niet-gelovers”. Ikzelf ben gedurende die tijd een sceptisch persoon geweest, maar wel eentje met een “*open mind”.

Een zogenaamde “open-minded scepticus” is iemand die normaal gesproken niet zomaar bijgeloof en geloof in paranormale verschijnselen accepteert. Hij of zij wil wel wetenschappelijke en/of andere objectieve resultaten accepteren. Zoals al is gezegd zijn veel beroemde paranormale onderzoekers begonnen met hun onderzoek als een scepticus met een “open-mind”!

Ik heb publiekelijk verklaard dat ik een sceptische kijk heb op het leven in de zin dat ik niet bereid was om dingen te accepteren die me als “geloof” verteld werden. Ik twijfelde, ik stelde vragen, ik las, deed onderzoek. Ik beschouw mezelf nog steeds als een scepticus met een “open-mind”

Zoals veel wetenschappers, onder wie enkele zeer groten, die de moeite deden om systematisch het leven na de dood te onderzoeken, kwam ook ik tot de onomstotelijke conclusie dat we de stoffelijke of fysieke dood overleven. Het bewijs dat ik heb weten te verzamelen voor het leven na de dood is definitief, absoluut, onweerlegbaar en positief conclusief.

Maar, historisch gezien zijn er ook diegenen die bekend staan als *closed-minded sceptici. De moderne betekenis van de term “closed-minded scepticus—is iemand die het leven na de dood en het bestaan van paranormale verschijnselen niet KAN en WIL accepteren zelfs als er wetenschappelijk bewijsmateriaal voor is.

Deze mensen hebben hun conclusies al getrokken over alles. En ook al zijn het onderzoekers of geleerden, zoals de kerkelijken in de tijd van Galileo, ze weigeren om wetenschappelijke informatie te accepteren die hun eigen persoonlijke geloof tegenspreekt. Ze hebben de definitie van scepticus verlengt van iemand die twijfelt tot iemand die niet WIL accepteren.

De term ‘closed-minded’ scepticus zoals gebruikt in dit boek verwijst naar deze laatste groep.

Closed-minded sceptici die beweerden onderzoek te hebben gedaan naar paranormale verschijnselen hebben meestal de resultaten en observaties van deze experimenten verworpen, zelfs als deze objectief werden behaald. Hun logica was dat als de resultaten een positieve uitkomst gaven, dat degene die de experimenten uitvoerde niet goed gekwalificeerd was of dat er fraude in het spel was.
Dit komt omdat ze stellig geloven dat het leven na de dood en paranormale verschijnselen niet bestaan en niet kunnen bestaan. Ze namen de rol op zich van aanklager en niet van onderzoeker. Sommige van deze onredelijke closed-minded sceptici hebben laffe aanvallen gedaan op de levens en reputaties van geweldige mannen en vrouwen die betrokken waren bij paranormale wetenschap en zij zijn verantwoordelijk voor het achterhouden van kennis over het leven na de dood gedurende vele decennia. Veel van hen zijn vandaag de dag nog steeds actief, ze accepteren grote salarissen en subsidies van materialisten om alles wat met het leven na de dood en paranormale verschijnselen te maken heeft in diskrediet te brengen.

Een klassieke opmerking die de starheid en de vastberadenheid om alle niet-consistente nieuwe informatie tegen te houden werd gemaakt tijdens een van mijn komsten op een bijeenkomst van humanisten in Sydney, Australië. Een doorgewinterde closed-minded scepticus bulderde het volgende nadat ik het objectieve bewijsmateriaal voor het leven na de dood had gepresenteerd:

Ik wil niet geloven in een leven na de dood, ook al kun je het bewijzen, Victor!

Door bewuste en onbewuste verwijdering van informatie hebben de closed-minded sceptici maar een aantal stukjes van de puzzel. Ze zien NIET het hele plaatje. Maar ondanks dit zijn sommigen zeer volhardend in hun bewering dat het leven na de dood niet bestaat.

Ik ben het eens met andere empirische onderzoekers, dat zelfs al zou er een perfecte demonstratie worden gegeven van bewijsmateriaal voor het bestaan van leven na de dood—zoals bijvoorbeeld een materialisatie van een dierbare overledene—die bijgewoond zou worden door closed-minded sceptici, deze weigeren om te aanvaarden dat dit iets met het leven na de dood te maken zou hebben.

Historisch gezien hebben closed-minded sceptici alle uitvindingen en ontdekkingen tegengestaan en hebben ze zich belachelijk gemaakt:

• Sir William Preece, een voormalig hoofd ingenieur van de Britse Post zal altijd herinnerd worden voor het maken van één van de meest idiote opmerkingen over Edison’s uitvindingen. Sir William verklaarde dat de gloeilamp van Edison een ‘volslagen idioot’ idee was.

• Professors waaronder Professor Henry Morton die Edison kenden, verklaarden direct voor Edison zijn elektrisch verlichte globe demonstreerde: ‘In naam van de wetenschap…..Edisons experimenten zijn een……bedrog voor het publiek’

• De Scientific American, de New York Times, de New York Herald, het Amerikaanse leger, academici—waaronder Professor van wiskunde en astronomie Simon Newcomb van de John Hopkins Universiteit—en vele andere Amerikaanse wetenschappers hebben de Wright Brothers voor gek verklaard, hun namen bezoedeld en ze onderuit gehaald terwijl ze beweerden dat het: ‘wetenschappelijk onmogelijk was dat machines kunnen vliegen!’

• Één van de meest vooraanstaande wetenschappers van de Franse Academie voor Wetenschappen verklaarde dat hypnose fraude is en hij verklaarde na het zien van een gehypnotiseerd persoon met een spijker van 10 cm door de bovenkant van zijn arm: ‘Deze persoon wordt betaald om geen pijn te laten merken’

• Een andere wetenschapper van de Franse Academie voor Wetenschappen verklaarde na het luisteren naar een opname van Edison: ‘….dit is duidelijk een geval van buikspreken’

• John Logie Baird, de uitvinder van televisie, werd aangevallen door closed-minded sceptici die beweerden dat het: ‘absolute onzin was dat televisie-golven een beeld konden produceren’!!!

Er zijn nog honderden andere voorbeelden van closed-minded sceptici die weigeren om ook maar iets te geloven dat niet consistent is met hun eigen geliefde geloof en hun vijf zintuigen.

Maar wat belangrijk is om te onthouden is dat het geloof van closed-minded sceptici NIET wetenschappelijk is. Closed-minded scepticisme heeft niet de inhoud van wetenschap om te laten zien dat het correct is. Het tegendeel is waar, closed-minded scepticisme is net als religie, een subjectief geloof en als een geloof is het onderhevig aan fundamentele fouten en volledige invalidatie.

Ook al zijn er bekende wetenschappers geweest die na onderzoek naar paranormale verschijnselen wel het bestaan van een leven na de dood aanvaard hebben, er is nog NOOIT een wetenschapper geweest—of een dokter, bioloog, geoloog, astronoom, of wie dan ook—die het bestaande bewijsmateriaal voor een leven na de dood heeft kunnen weerleggen.

De rationele en geïnformeerde zoeker zal de ‘wereldsamenzweringstheorie’—dat al deze hoog gekwalificeerde en gewaardeerde wetenschappers uit verschillende landen die hebben gewerkt om te laten zien dat het leven na de dood bestaat samen zijn gekomen gedurende de laatste honderd jaar om de rest van de wereld voor de gek te houden.

Het leven na de dood is onvermijdelijk en de consequenties zijn enorm.

De sceptici weerleggen op het gebied van EVP en ITC

Wat zeggen de hardcore sceptici over het Elektronische Stemmen Fenomeen (EVP)?
Van de bezwaren die worden genoemd door de sceptici citeer ik een vooraanstaande representatief van de hardcore sceptici, een assistent Professor van Psychologie aan de Pace Universiteit in de Verenigde Staten, Professor Hines. In zijn boek Pseudoscience And The Paranormal—a Critical Examination of the Evidence (1987) werden we het volgende vertelt op pagina 76. Onthou dat deze hardcore scepticus beweert in zijn werk dat het een ‘kritisch onderzoek naar het bewijsmateriaal is’.

…als iemand een taperecorder meeneemt naar het kerkhof kan diegene de stemmen van de doden opnemen. Hoe? Zet de machine in de opnamemodus met een leeg cassettebandje erin en zet het volume helemaal open. Dan kun je als je het bandje afspeelt en goed luistert, de stemmen van de doden horen. Ze zijn zeker niet erg duidelijk, maar als je lang en voorzichtig luistert kun je ze horen…de taperecorder…heeft verdwaalde geluiden opgenomen uit de omgeving en vooral, het geluid van de wind of een briesje die over de microfoon waait…

Als iemand verwacht stemmen te horen, zal de constructieve perceptie stemmen produceren…de Indianen geloofden vroeger dat de doden spraken als de wind door de bomen ruiste. De taperecorder heeft simpelweg deze illusie naar een technologisch tijdperk verplaatst (Hines 1987:76).

Nu was hier een kans voor deze assistent professor om het klassieke onderzoek dat is gedaan door een aantal van s’werelds meest vooraanstaande wetenschappers en anderen te identificeren en om een geloofwaardig en wetenschappelijke weerlegging te geven van het onderzoek op wetenschappelijke basis. Er werd van hem verwacht dat hij het werk van Dr. Raudive uit Duitsland, Friedrich Jurgenson uit Zweden, Peter Bander uit Engeland, Marcello Bacci uit Italie, Professor Walter & anderen zoals George Meek in de Verenigde Staten om maar een paar te noemen op een wetenschappelijke manier zou uitpluizen.

De wetenschappers en andere reputabele onderzoekers die ik hiervoor noemde gaan niet naar ‘het kerkhof’. Ze werken meestal in zeer gecontroleerde omstandigheden in laboratoriums met andere observanten waaronder sceptici, atheïsten, journalisten, geestelijken, helderzienden. Soms werken ze in professionele opnamestudio’s zoals Peter Banders sessies.
De stemmen zijn duidelijk geen gehoorsillusies—ze werden gehoord door kamers vol mensen en door miljoenen mensen over heel Europa. Je kunt banden kopen die vol staan hiermee bij iedere Nationale EVP Associatie (zie de links aan het einde van Hfst. 3). Je kunt ze beluisteren op Internet. Duizenden stemmen zijn geïdentificeerd, opgenomen en ondersteund door onafhankelijke getuigen. Veel van de inhoud is gecheckt en bleek feitelijk te kloppen. Elektronische Stempatroon analyses hebben stemmen gematcht met de stemmen van deze personen toen ze nog leefden.

Waarom ontliep deze assistent professor alle bewijs, te beginnen met, de inhoud van Dr. Raudive’s internationale boek Breakthrough? Technisch bekeken is het zo dat als er bewijs voor het leven na de dood gepresenteerd wordt de bewijslast verschuift naar de partij die het bewijsmateriaal niet accepteert om te beargumenteren op technische basis waarom dit bewijs niet geaccepteerd moet worden.

Deze assistent professor zou een aantal van de beste ‘geest-stemmen’ van de 72000 stemmen die opgenomen zijn door Dr. Raudive hebben moeten bestuderen zoals de stem van Raudives eigen secretaresse Margarete Petrautski, die de naam van Raudives vrouw ‘Zenta’ riep en zichzelf bekend maakte als ‘Margarete’. Later zei ze: ‘Stel je eens voor ik besta!’—Dit is de vertaling van het originele Duitse; ‘Bedenke ich bin’ (Bander 1973: 25).

Assistent professor Hines zou moeten verklaren waarom de duidelijke stemmen niet echt stemmen waren en als er bekend wordt dat het stemmen waren, waarom het geen stemmen van de doden waren.

Hij had een opname van Margarete’s Petrautski stem van voor haar dood moeten vergelijken met de bandopname zoals de onderzoekers hebben gedaan. Zeer geavanceerde stem machines bestaan tegenwoordig die accuraat en wetenschappelijk alle stemvariabelen kunnen meten zoals tempo, ritme, intonatie, accenten, herkomst enz. De Margarete Petrautski banden zijn prima materiaal voor wetenschappelijk onderzoek omdat de kwaliteit van de opnames uitzonderlijk goed is. Maar deze assistent professor koos ervoor om wetenschappelijke onderzoeksmethodes te negeren en terug te vallen op zijn closed-minded vastgeroeste scepticisme.

Als de assistent professor had volgehouden en vastgehouden aan wetenschappelijke onderzoeksmethoden en zou laten zien dat hij technisch correct kon zijn, of dat hij het project als subjectief zou beschouwen, zou iemand misschien met hem het project kunnen bespreken en de stemmen kunnen onderzoeken om te kijken waar ze vandaan konden komen.

Maar dit deed hij niet. Assistent professor Hines koos ervoor om het klassieke wetenschappelijke werk dat werd gedaan naar EVP op wereldschaal NIET te identificeren omdat hij weet dat dit wetenschappelijke werk substantie heeft en niet weerlegd kan worden.Bij wetenschappelijke methoden, evenals bij formele logica, als iemand niet formeel het geproduceerde bewijsmateriaal weerlegd, blijft het wetenschappelijke bewijsmateriaal staan als valide totdat het wordt weerlegd—als het kan worden weerlegd. Dat is een fundamentele wetenschappelijke afspraak.

Mijn ervaring met *kortzichtige sceptici is dat sommige van hen nooit willen luisteren naar goede argumenten. Sommigen weigeren de 7 + 5 op te tellen en willen daarom niet eens de moeite nemen om het resultaat 12 te bespreken. Verder verklaar ik dat het verspilling van tijd en energie is om ook maar iets te bespreken met deze kortzichtige sceptici—ze lijken niet over de capaciteiten beschikken om onpartijdig te zijn of om het bewijsmateriaal te weerleggen of om hun eigen beweringen te substantiëren op wat voor manier dan ook.

Voor de agnostici of de scepticus of de niet-gelover zijn de stemmen die zijn opgenomen op band terwijl ze scherpe antwoorden geven op specifieke vragen in absolute en duidelijke termen de stemmen van mensen die zijn ‘gestorven’. Zonder twijfel is het communiceren met intelligenties uit het leven na de dood de grootste ontdekking ooit gedaan. De consequenties van de informatie die wordt doorgegeven is enorm!

*Ik gebruik hier even het woord ‘kortzichtig’ i.p.v. closed-minded omdat ditanders wel heel erg vaak wordt genoemd.

<< Previous Chapter : B
ook Index: Next Chapter>>

.


Copyright © 2001 Victor Zammit.  All rights reserved.  --