The Book

17. Zien op afstand

‘Ze ging in trance. En terwijl ze in trance zat, gaf ze ons lengte en breedtegraden. We richtten onze satellietcamera’s op dat punt, en het verloren vliegtuig was er’.

Former President Jimmy Carter

De paranormaal onderzoeker Ingo Swan bedacht de term ‘zien op afstand’ als een neutraal wetenschappelijke term om het proces waarbij een kijker informatie waarneemt over een verafgelegen locatie waarbij gebruik wordt gemaakt van iets anders dan onze vijf zintuigen te benoemen. In eerste instantie refereerde het alleen naar situaties waarbij een zeer gedisciplineerd onderzoeksprotocol werd gebruikt door het Amerikaanse leger maar geleidelijk aan werd de term algemener gebruikt als de mogelijkheid om verborgen of verafgelegen informatie te bemachtigen door middel van paranormale gaven.

Zien op afstand anders dan BLE’s (BLE=Buiten Lichamelijke Ervaring)

Er is veel overlapping tussen deze twee termen en andere—Puthoff en Targ schreven in hun klassieke onderzoek ‘A perceptual Channel for information over Kilometer Distances’ (1976) dat ze de term ‘zien op afstand’ als een neutrale term wilden gebruiken die vrij was van associaties en vooroordelen naar mechanismen in termen zoals autoscopy (medische literatuur) exterialisatie of dissociatie (psychologische literatuur) of astrale projectie (occulte literatuur). Andere onderzoekers gebruiken liever de term ‘anomale cognitie’.

Onderzoekers die bewust het zien op afstand en BLE’s onderzoeken beweren dat er een verschil is tussen deze twee dingen. Ze zeggen dat in een BLE de kijker alles ziet alsof het fysiek aanwezig is terwijl bij zien op afstand de kijker in staat is om allerlei soorten informatie over een target te verkrijgen welke niet fysiek word geobserveerd.

Zoals Joseph McMoneagle zegt in zijn boek Remote viewing Secrets (2000), de ziener zit in een kamer en beschrijft ervaringen van een target op een andere locatie. Terwijl hij/zij accuraat beschrijft wat ze ziet over de target blijft hij/zij in de kamer waar het lichaam zich bevindt. Aan de andere kant, in de BLE’s nemen mensen waar dat ze naar een locatie reisden en daar ook echt waren behalve met hun fysieke lichaam (McMoneagle 2000: 176-177).

Militair onderzoek naar zien op afstand

Het Amerikaanse leger heeft al meer dan 20 jaar een budget van 70 miljoen dollar per jaar om het nut van paranormaal onderzoek met de nadruk op ‘zien op afstand’ te onderzoeken.

Hoe ongelofelijk het ook mag klinken voor diegenen die onbekend zijn met paranormale gebeurtenissen, deze en grotere dingen werden en worden gedaan, ook vandaag de dag door de VS, Rusland, China. Frankrijk zwijgt hierover maar ze hebben de populatie en de geavanceerde paranormale kennis ervoor om deel te nemen in het zien op afstand.

In zijn interessante boek Remote viewers—The secret History of Ameica’s Psychic Spies (1997) citeert Jim Schnabel een aantal zeer geloofwaardige bronnen, waaronder een Amerikaanse president, over de realiteit van zien op afstand voor militaire doeleinden. Hieronder zijn een aantal van hen die opzienbarende verklaringen geven die nu hun plaats hebben gekregen in de geschiedenis van paranormale verschijnselen:

‘Ik hield er nooit van om met sceptici in debat te gaan, omdat als je niet geloofde dat zien op afstand echt was, je je huiswerk niet goed had gedaan’.

Major General Edmund R Thompson, U.S. Army Assistant Chief of Staff for Intelligence, 1977-81, Deputy Director for Management and Operations, DIA, 1982-84 (Schnabel 1997: cover).

‘Je kunt er niet zolang bij betrokken zijn en niet overtuigt zijn van het feit dat er iets is.’

Norm J., former senior CIA official who tasked remote viewers (Schnabel 1997: cover).

‘Er waren tijden dat ze knoppen wilden indrukken en bommen wilden gooien op basis van onze informatie.’

Dr Hal Puthoff, a former manager of the remote-viewing program (Schnabel 1997: cover).

‘Ze ging in trance. En terwijl ze in trance zat, gaf ze ons hoogte en breedtegraden. We richtten onze satelliet camera’s op dat punt, en het verloren vliegtuig was er’.

Former President Jimmy Carter, recalling a 1978 remote-viewing operation (Schnabel 1997: cover).

Het Stanford Onderzoeks Instituut in de VS was de plaats waar veel van de originele experimenten uitgevoerd werden. Natuurkundige Hal Puthoff was de baas van het zien op afstand programma daar. Sommige van het personeel die betrokken waren in deze militaire astrale projecties, en zien op afstand programma’s (volgen Schnabel 1997) waren:

• Admiraal Stanfield Turner, Directeur van de CIA 1977-91

• Majoor Generaal Ed Thompson, assistent directeur van de staf voor militaire intelligentie. Hij had speciale kennis dat de Russen geavanceerde technieken hadden in paranormale verschijnselen die gebruikt werden voor militaire doeleinden zoals spionage met zien op afstand en telepathische hypnose op lange afstand

• Sergeant Mel Riley (1978-1990)

• Sergeant Lyn Buchanan, Majoor Ed Dames en Kolonel John Alexander van de U.S. Army Intelligence & Security Command

• Begaafde ziener op afstand Ingo Swann, die Puthoff’s eerste proefpersoon was

• CIA wetenschapper Richard Kennet die werkte met Pat Price en Hal Puthoff

• Keith Harary, begaafd ziener op afstand

• John McMahon, chief of the CIA's Office of Technical Service gedurende 1974-76 en later de CIA's Deputy Director; hij was een grote supporter van zien op afstand en werd zelf een ziener op afstand—hij was ervan overtuigd dat hij zelf verbazingwekkende paranormale verschijnselen meemaakte

• Patrick Price, hoog begaafd helderziende, en zeer consistent met het zien op afstand met Ingo Swann. Price beschreef door het zien op afstand accuraat ‘details van een geheime Pentagon faciliteit in de heuvels van het dorpje Sugar Grove in West Virginia’. Onder de geheime functies waren de onderschepping van intercontinentale telefoon gesprekken, en de controle over spionage satellieten van de VS. Price was ook zeer accuraat met zijn zien op afstand als het ging op het penetreren van een Russische installatie op Mount Narodnaya in de verafgelegen Noord Urale Bergen. De CIA bevestigde de juistheid van het zien op afstand door Price

Internet referenties

Een zeer uitgebreide internetsite welke links bevat naar een aantal Academische en Schoolse journalistieke artikelen en onderzoeken door vooraanstaanden op het gebied van zien op afstand is die van Joseph McMoneagle [http://www.mceagle.com/remote-viewing/refs].

Dr Hall Puthoff was onderzoeksmanager van het door de CIA gestarte zien op afstand programma aan de Stanford Research Institute. In zijn verslag CIA-Initiated Remote Viewing At Stanford Research Institute [http://www.biomindsuperpowers.com/Pages/CIA-InitiatedRV.html] zet hij details uiteen van de geintegreerde resultaten van het programma welke volgens hem onheroepelijk bewijs zijn van de menselijke capaciteit om gebeurtenissen die veraf in ruimte en tijd zijn te kunnen zien.

Het officiële einde van het zien op afstand programma

Ik was verbaasd over hoe dit noodzakelijk geheime project zo lang door kon in het Amerikaanse leger zonder sterke oppositie van de materialisten, institutionele religies en fundamentalisten. Het is duidelijk dat militaire organisaties en spionage organisaties objectief hebben bewezen dat zien op afstand realiteit is die niet door invalide bezwaren van subjectieve religieuze organisaties kunnen worden weerlegd.

Volgens een aantal bronnen heeft de CIA, op verzoek van het Congres, het zien op afstand programma overgenomen en de beurzen stopgezet in 1995. De officiële reden hiervoor was een negatieve review van twee wetenschappers. Maar volgens Joseph McMoneagle’s boek Mind Trek (1997) werd 99% van de gedocumenteerde resultaten van zien op afstand verborgen gehouden voor deze wetenschappers. Deze documenten waren en zijn nog steeds geheim. Het was verboden om te spreken met de zieners of project managers en ze kregen geen middelen om de operationele effectiviteit van de informatie te evalueren (1997: 218-229).

Zien op afstand gaat commercieel

Verschillende zieners die betrokken waren bij het militaire programma gebruiken nu hun vaardigheden voor privé gebruik en ze kunnen gecontacteerd worden aan de Cognitive Sciences Laboratory (CSL) [ http://www.lfr.org/csl/media/ciaairreport.shtml ] California.

Omdat zien op afstand nu in het openbaar is gekomen lijkt het erop dat het zijn effectiviteit heeft bewezen in de zakenwereld—op het moment van schrijven(2001) waren er meer dan 610000 zoekopdrachten voor zien op afstand.

De Paranormale krachten van China—Zieners op afstand en Superhelderzienden

Volgens Tim Rifart(1999) zijn het Russische en het Chinese leger en intelligentie agentschappen ook zeer betrokken bij het zien op afstand.

Iedereen die iets weet van het paranormale zal zeker meer dan onder de indruk zijn van wat de Chinezen hebben bereikt. Maar de Chinese overheid geeft maar weinig informatie vrij aan de wereld over de echte krachten van de Chinese super paranormaal begaafde mensen. Deze beperkte informatie is meer dan genoeg om te realiseren dat China waarschijnlijk het meest geavanceerde land is op het gebied van het paranormale in vergelijking met Amerika of Rusland of welk land dan ook op het gebied van nationale veiligheid en dit zou zelfs reden kunnen zijn voor alarm.

De Chinezen beweren dat ze super paranormaal begaafde mensen hebben zoals Zhang Baosheng welke zijn moleculaire structuur kan versnellen en daarmee door elk vast object kan gaan—zoals stenen muren. Ze beweren ook dat ze zeer begaafde zieners(op afstand) hebben. Dit betekend dat de Chinezen hoog begaafde mensen hebben die in staat zijn om documenten lezen die weggestopt zijn in een grote kluis (see Dong and Raffill’s 1997
book China’s Super Psychics )
[ http://www.selfempowermentacademy.com.au/_disc1/00000107.htm ]

Hoe kan een land zeker weten dat zijn militaire geheimen ook echt geheim blijven? Was het mogelijk dat de Chinezen begaafde mensen gebruikten om top geheime informatie te stelen over wapens, nucleaire bommen enz.? Wat de Chinezen beweren over paranormale zaken weten Westerse paranormalen en paranormale onderzoekers al tientallen jaren—met andere woorden dat de als de vortexen in atomen versneld worden deze materie kunnen penetreren. Het lijkt erop dat de Chinezen echt hoog begaafde mensen hebben die met hun geest in staat zijn om de vortexen van atomen in hun eigen lichaam te versnellen en daardoor door muren kunnen gaan—of ze nu van staal zijn of welk materiaal dan ook.

Je moet weten dat de Chinese overheid paranormale verschijnselen financiert en dat ze hun hoog begaafde mensen behandelen als ‘nationale schatten’. De overheid sponsort ook een actief programma om paranormaal begaafden te rekruteren. Dit begin al in de basisschool welke diegenen selecteren en trainen die deze gaven laten zien. Paul Dong en Thomas E Raffill verklaren in hun boek China's Super Psychics:

De grote populatie van China, aangemoedigd door een overheid die paranormaal onderzoek promoot, heeft een ongewoon hoog percentage praktiserende paranormaal begaafde mensen gecreëerd. Er word geschat dat China nu vijf duizend paranormaal begaafde kinderen, drie tot vijfhonderd paranormale volwassenen, en meer dan dertig super paranormaal begaafden heeft.
Voor de bevooroordeelde sceptici die paranormale verschijnselen uit de beveiligingsagenda willen houden is het onvermijdelijke gevolg dat het Westen achter raakt in veiligheidszaken—welke kunnen resulteren in verwoestende omstandigheden. Is het Westen bereid om zo’n groot veiligheidsrisico te nemen?

Met absolute zekerheid kan ik zeggen dat daar waar geavanceerde paranormale verschijnselen gebeuren, je bewijs zal vinden voor het leven na de dood—deze twee zijn onweerlegbaar verbonden.